21 mei 2007

Met lepel en lepel

‘DE ACHTERSTAND VAN de voorsprong’. Zo werd uiteindelijk de concurrentiepositie van Engeland getypeerd tijdens de industriële revolutie nadat andere landen, die volgden, met vernieuwde, economische fabricagetechnieken kwamen. Ook zo bestaat binnen het gezin zoiets als – zeg maar – ‘het voordeel van de jongste’. Kijk die kleine Heather-Leezza. Nog maar anderhalf en nu al eet ze, als volleerd, haar bordje bruine bonen met rijst met bestek keurig leeg! Regelmatig breng ik ‘grote broer’ Daniël (6) de kunstgrepen van het eten met vork en mes bij. Zaterdag had hij ineens de slag te pakken. Kijk maar hoe perfect hij zijn vork en mes in de juiste greep heeft.

Je geeft HL’tje twee lepels, alleen maar om haar het gevoel te geven dat ze erbij hoort. Maar ondertussen blijkt ze alle instructies aan Danny haarfijn op te nemen. Zie haar bijna lege bord en hoe weinig rijst ernaast ligt! Zoals met vork en mes schuift ze keurig – uiteraard nog altijd met vertederende babymotoriek – het eten met de ene lepel op de andere, en peddelt als het ware haar voedsel naar binnen.

Een babyzusje of –broertje is leuk. Maar niet altijd! Want je hebt zware aandachtconcurrentie te duchten. Je mag dan wel ‘oudste’ zijn, maar je bent nog altijd kind! Jaren was je het middelpunt van vertedering en nu ineens niet meer (als enige). Daarom was het voor mij als ouder een heerlijke gewaarwording om in één klap trots op beide te zijn en ze hartstochtelijk een compliment te kunnen geven. Maar nogmaals: ‘het voordeel van de jongste’. Je staat erbij en vergaapt je regelmatig met stijgende verbazing ernaar!

20 mei 2007

Gewoon een vriendenclubje

AMSTERDAM - Zaterdagavond. Dit is geen motorclubje, maar een ‘vriendenclubje’. “Normaal staan we met zo’n negentien motoren hier, maar veel hadden al een afspraak voor vandaag”, vertelt Andy. Hij is van Curaçaose afkomst en woont in Rotterdam. “We komen uit verschillende plaatsen. Vandaag zijn er twee uit Rotterdam, eentje van Almere en eentje uit Amsterdam. Om bij elkaar te komen, bellen we elkaar gewoon op.” Een clubje zwarte motorrijders zie je niet vaak. “Dat is inderdaad zeldzaam”, beaamt Andy. Hoe zijn de reacties? “Over het algemeen wel positief.

Normaal staan er ook exemplaren met die brede, blitse velgen. Alleen wil de politie soms weleens achterdochtig zijn.” Het is kennelijk motortijd op het Leidseplein. Even later arriveren twee Marokkaanse jongemannen uit België. Gewoon een dagje eruit, vertelt een van hen en dezelfde avond weer terug.